intentie versus perfectie

Geplaatst op door

“Succes, ik duim voor je! Mama”

Ik herlees de sms die ik net heb ingetikt en schrik even bij het woord “mama”.

Mama zijn is best indrukwekkend.  Iets om even van te schrikken. 

Het duurt namelijk een heel leven lang.  Schrikken van ontroering, kan dat?

Mijn zoon en stiefdochter doen vandaag mee met de halve finale van de Wiskunde-olympiade. Moon is ondertussen bijna 18. Een pracht van een kerel.

En ja…, als moeder heb ik fouten gemaakt.

Ik heb spijt van een aantal dingen die ik toen deed en toen nog niet wist.

En misschien zal ik later spijt hebben van wat ik nu nog niet weet.

Ik weet echter wel: 

mijn intentie om als mama écht “een mama” te zijn = zuiver

De intentie om mijn best te doen met hoofd, buik en hart = ruisloos

toen, nu en later

Perfectie, ach … ik geef toe dat de hang ernaar mij niet vreemd is.  De dingen écht héél goed willen doen. Tijdens één van onze gezellige en inspirerende babbels in de wagen terwijl ik op weg ben naar Nederland zei San mij vanochtend (jaja, dé San van Triangis: zie haar bio bij “wie” op www.triangis.be, San op wie ik zo fier ben, toptrainerstalent!) : “Altijd maar willen beter zijn en beter worden is eigenlijk jezelf niet aanvaarden zoals je bent.”

Ik herlees mijn sms-je.  Ik bedenk me:  ”Oei Meredith: “succes” wensen, mmm zou ik niet beter “veel plezier!” schrijven, ik wil geen druk leggen op hem.

En dan lach ik luidop en haal mijn schouders op.

Moon weet wel wat ik bedoel met mijn sms.  Gewoon dat ik aan hem denk met heel mijn hart.

En daar gaat het om.

De zuiverheid van de intentie.

 

 

complimentendag the sequel

Geplaatst op door

Onlangs was het blijkbaar complimentendag.  

Op zich een ludieke en natuurlijk ook wel wat kunstmatige :”nu allemaal samen” -actie … 

Toch lees ik dat slechts 49% van de Nederlandse werknemers zich niet gewaardeerd voelen.  En ik merk dagdagelijks dat zowel àlle mensen nood hebben aan bevestiging/erkenning/een schouderklopje…

Als het gebeurt, is het dan vaak eerder vaag: “goe bezig man!”, “of: “toppie”… zodat de ander zich afvraagt: “waarover gaat het nu eigenlijk” of “heeft die iets van mij nodig”

Vandaar hier een tip:

Wil je een complimentje écht laten binnenkomen?

1. Start met het beschrijven van een concreet feit (bv Ik zag dat je tijdens mijn verlof het rapport hebt afgewerkt zoals ik gevraagd heb, en dat je er zelfs een extra bijlage aan hebt toegevoegd met nuttige info.)

2. Beschrijf wat dit met jou doet: jouw gevoel + het effect  (bv: Dat vind ik echt heel fijn, ik heb geluk met een proactieve collega zoals jou!)

3. Conclusie of vraag (bv Dankjewel!)

Toen ik het voorbeeld bedacht floepte even door mijn hoofd:  “Ik ben blij dat je in mijn team bent” van “Protu” van Het Eiland (weetjewel, schitterende reeks van Jan Eelen).

Dus: regel nummer 1 moet zijn:  maak dat je complimentje authentiek en oprecht is.  Te pas en te onpas rondstrooien van bloemen komt niet geloofwaardig over.

Dat laatste heb ik zelf moeten leren.  Ik kan van nature namelijk nogal euh… enthousiast zijn.  En écht, werkelijk écht, in volle bewondering voor zéér vele facetten van mensen staan.  En dat dan ook uitspreken.  Tja, als “mensen” je passie zijn, en je beroep, dan krijg je dat wel eens.

Ondertussen weet ik dat ook mbt de complimentenmaterie geldt:  ….  geniet, maar met mate.

Indien u echter zeer weinig positieve feedback geeft aan de mensen rondom u, wil ik u vragen:

In de loop van de volgende 2 uren: geef een oprecht compliment aan iemand.  Maakt niet uit aan wie.

Gewoon doen!

Zullen we dat zo afspreken?

Kan een mens veranderen?

Geplaatst op door
Kan een mens veranderen?
Persoonlijke groei = veranderen?

“Panta rei” (Heraclitus) = alles stroomt.  Een rivier is geen enkel moment dezelfde en tegelijkertijd blijft het dezelfde rivier.  Verandert de rivier ?  Wat is verandering?  Kan een mens veranderen?

Mensen willen niet veranderen.

Dat merk ik elke dag.  Ik hoor tijdens een training enerzijds mensen zeggen: “oh dat wil ik zo graag leren”,  om dan even later zich  in de comfortzone  te wentelen, of op hun horloge kijkend al snakkend naar de koffiemachine.

Mensen willen wel leren hoor,  als het maar vanzelf gaat. En als het niet tot teveel verandering leidt.

Vaak klampen ze zich soms vast aan: “Maar ja, ik bén nu eenmaal zus of zo…”

Het zelfbeeld als schild zeg maar.  Met angst als achterliggende driver.

Gisteren had ik een boeiend gesprek met Wouter Vanroost van Factor+ (http://factorplus.tumblr.com/)

Ook hij tracht mensen te bewegen uit hun comfortzone om beter met elkaar in interactie te gaan, om als mens te groeien.  Via analyse van een aantal cruciale parameters. Zwart op wit. Dat komt binnen. Ook al is onze insteek anders, we zijn met hetzelfde bezig.  Met groei van mensen.  Met verandering ?  Met groei?

Ik spreek liever van: toevoegen.

Er is sprake van persoonlijke groei, wanneer er meer keuzemogelijkheden ontstaan in jouw patronen van denken, voelen en doen, in functie van jouw doel en dit in het kader van een groter geheel.

Hoe groter jouw emotioneel dwangmatige patronen zijn, hoe minder vrij, hoe beperkter je zal kunnen omgaan met het leven, met anderen, met doelen, met het groter geheel. Hoe minder patronen ter beschikking, hoe beperkter de keuze om los te komen van wat je niet wil.

Toevoegen van patronen is mogelijk!  Onderzoek mbt mindfulness toont aan dat positieve denkpatronen kunnen aangeleerd worden.  Men stelt dit zelfs vast als een fysiologisch meetbare “verandering” in de hersenen. 

Maar wacht eens even … Als je een vaardigheid toevoegt, ben je dan … veranderd ?

Is het antwoord op deze vraag überhaupt belangrijk?

Wat ik je vooral wil vragen is: 

 

Ga je in de drivers seat zitten van “wie je bent” en “hoe je je leven leidt” of zit je op de passagierstoel (of in de kofferbak)?

 Wil jij je vastklampen aan “zo ben ik nu éénmaal”, of ga jij voor : Veerkrachtig leven

 Leren kost focus, inspanning & discipline.  Dat is de prijs.

It”s up to you.

:-)

 

 

de rozijnenkoek

Geplaatst op door

Het was nog maar 7u20, toen ik vanochtend toekwam in de lobby van een Mechels hotel.  Véél te vroeg…maar omwille van files ed, enfin u kent het wel.

Het zachte licht en de warme glimlach van de hoteljuffrouw omhelzen me. Hotels kunnen aanvoelen als een kille balustrade, maar evengoed als een comfortabel fleecedekentje.

Vandaag wordt het een fleecedekentje, en ik laat me dit graag welgevallen.  Hey, mijn job is al zwaar genoeg (en nee, ik ga niet staken om 2 jaar vroeger op pensioen te mogen). ;)

Nespressokoffietje, heerlijk – en ja het schaaltje chotoffs en de mini-ontbijtkoekjes staan al klaar. “De kleine genoegens van het leven” denk ik, en mijn mijn hand blijft hangen boven de koeken.  

In plaats van een croissantje grijp ik naar de rozijnenkoek.

“Huh?!”

Ik schrik.  En ja, het is zover.

Het rozijnenkoekmoment is er. Vroeger dan verwacht.  Maar ontegensprekelijk en onafwendbaar, ik kies voor de rozijnenkoek.

En zo zijn er nog meer dingen.

Ik zap naar national geographic, geniet van een krant bij het ontbijt, en verdraag alleen nog Radio 1 in de wagen.

En dan nu de rozijnenkoek.

Ik heb niets tegen rozijnenkoeken hoor,  principieel dan – maar ergens, eigenlijk-feitelijk vond ik dat iets voor  oude mensen.

Ik neem een hap van mijn rozijnenkoek.  Lekker. De volgende stap is Earl Grey thee. 

Ik kijk er al naar uit. 

Oma zijn, ik ga dat heel graag doen.

 

 

 

 

 

Triangis

Geplaatst op door

Het is niet mijn gewoonte om hier een “zakelijk” artikel te plaatsen.  Wat ik hier neerblog zijn mijn kriskras-pingponggedachten, meestal gaat het over mensen, en hoe ze lijken op dieren, of hoe ze net niet lijken op dieren. Soms gaat het over dieren alleen.  En zelfs dan gaat het over mensen.  Soit, mijn ronddraaiende gedachten dus… om ze minder snel te doen draaien, schrijf ik ze neer, en krijg ik zo nu en dan te horen dat mensen er ook iets aan hebben.

Het volgende artikel lijkt misschien een “vreemde eend” in de bijt op dit blog (hé, toch weer een dier hé, haha, met “mémij kundelachen hé) omwille van de “business”toon.  

Door al die rondspringende pingponggedachten is het ook eens is het fijn om het jaar te beginnen met een stilstaande gedachte. Hoe fier ik ben op Triangis, en op de mensen die hierin betrokken zijn, op de vertrouwensrelatie die is opgebouwd met de bestaande klanten.

Het laatste jaar zijn we heel intensief bezig geweest om Triangis op de kaart te zetten.  We hebben ons gericht op de ontwikkeling van programma’s en we gingen in de eerste instantie actief met groepen en individuen aan de slag.  Ontwikkeling van programma’s op maat, dat doe ik echt heel graag. Het nieuwe jaar ging net zo van start: we hebben er ondertussen alweer wat “kilometers” opzitten, en we voelen: dit zit goed! Tijd om eens stil te staan, achteruit en vooruit te kijken.

TERUGBLIK en VOORUITBLIK

Triangis Coaching & Training Solutions bvba ging van start in augustus 2010.
Doelstelling:
• Training- & coachingtrajecten in de markt zetten, met als bouwstenen een diverse waaier aan zowel klassieke als innovatieve methodieken, en dit op vlak van sales/leadership/executive/teamcoaching.
• Uitbouwen van een klantportfolio: structurele partnerships op lange termijn met recurrente business.
• Ontwikkeling van programma’s met diverse modules in functie van duurzame ontwikkeling
• Via onderzoek een eigen versie ontwikkelen en neerzetten van ontwikkelingstrajecten  MET PAARDEN in een businesscontext.
• Team uitbouwen van onafhankelijke coaches/trainers met gedeelde visie & waarden
• Structureel samenwerkingsverband uitbouwen door gratis training/coaching aan te bieden aan een lokale organisatie
Vandaag is de stand van zaken:
• Triangis levert fulltime ontwikkelingstrajecten, zowel individuele als groepsessies, op het vlak van sales/leadership/teamcoaching en persoonlijke ontwikkeling. De executive trajecten worden enkel individueel uitgevoerd.
• Vandaag hebben we een actieve klantportfolio van 12 bedrijven. 90% zijn middelgrote tot grote bedrijven uit de sectoren: IT, voeding, telecom, en HR.
• Gratis trajecten worden aangeboden aan vzw Termuren (Erembodegem) en het lokale Rode Kruis
• De meerwaarde van het inzetten van paarden als katalysor heeft zich bevestigd. We hebben onze aanpak intensief bijgeschaafd en geoptimaliseerd. De tevredenheidsgraad is zeer hoog: 99,1%
• De agenda is 4 maanden op voorhand volgebookt. In de loop van de voorbije weken liepen reeds bookingen voor het najaar binnen.

PROGRAMMA-AANBOD met paarden voor 2012

MTeampower from Within
2daagse coachingproces voor Management Teams / directieleden met het accent op de interactie tussen de verschillende leidende posities

Leadership from Within
2daagse training van leidingevenden met het accent op individuele leidinggevende skills

Impact from Within
2daagse training voor projectmanagers / operationeel verantwoordelijken zonder hiërarchische invloedlijn met het accent op individuele beïnvloedingsskills

Assertiveness from Within
2daagse training voor professionals die zich willen verbeteren op vlak van assertiviteit (grenzen stellen / respecteren)

Sales from Within
2daagse training voor verkopers met het accent op individuele impactprocessen

Vaak worden deze trainingen ingebouwd in een traject met verschillende modules:
 Basic leadershipskills (situationeel leiderschap, gedragskwadrant, Roos van Leary, GROW, expectation management,…)
 Basic salesskills (luister- en overtuigingstechnieken, de fases van het verkoopgesprek,…)
 Ankerdagen: ½ dag monitoring van de evolutie
 Individuele coaching

Onze trajecten worden steeds op maat gemaakt van bedrijfswaarden, gewenste outcome en deelnemersniveau.

EVALUATIES van de groepstrainingen

Customer Satisfaction (good/very good)
Insights: 98,2%                       Tailormade: 98,7%
Standard: 98,6%                     Training met paarden: 99,1%

Gemiddelde overall customer satisfaction: 98,65%
De trajecten waarbij paarden worden ingezet als katalysator scoren het hoogst:
99,1%

ONZE TRAINERS

Marianne Stas, 46 jaar (frans, engels, nederlands)

Marianne Stas heeft een carrière achter de kiezen van 20 jaar in de bedrijfswereld in commerciële en managementfuncties binnen Public Relations, HR en evenementen.
De laatste tien jaar werkte Marianne binnen Human Resources. Ze is Gecertificeerde Coach, lid van de pedagogische staff van het Mentoring & Coaching Instituut B@O en geeft trainingen over communicatie, leiderschap en stressmanagement. Met diepe interesse in de mens als individu en in zijn omgeving, is haar passie om mensen in contact te brengen met eigen hulpbronnen en hen de kans te geven om hun potentieel te ontwikkelingen in functie van doelen die bij hen passen.
Onder andere de volgende opleidingen vormen de achtergrond van haar deskundige aanpak : Gecertificeerd professionele coach, Coaching with Horses (US, Kathy Pike), NLP, EFT (Emotional Freedom Technique), Equine assisted development (UK, David Harris), qualified member of EAHAE
Haar troeven: inzicht in patronen, teamontwikelling, warme uitstraling, empatisch vermogen, competente coachingskills, procesbewaking, hands-on & pragmatisch, flexibel & stressbestendig, op en top “paardenvrouw”

Inge Vandegehuchte, 40 jaar (nederlands, frans, engels)
Al haar hele loopbaan , met ontwikkeling & leiderschap als rode draad, ondersteunt Inge Vandegehuchte organisaties in verandering en groei. Beginnend vanuit consultancy bij PwC, over manager leiderschapsontwikkeling bij Belgacom en adviseur trainer bij SD worx naar zelfstandig projectcoach leiderschap en persoonlijk leiderschap.
Vandaag combineert ze deze ervaring en de verschillende begeleidingsvormen (advies, training,en coaching) in trajecten, om individuen en organisaties op een duurzame wijze verder te helpen
Inge’s passie is ligt bij mensen, bij het ondersteunen van mensen om opnieuw helder te krijgen wat hen ‘lichtjes in de ogen’ geeft, waar hun sterkte, hun kracht zit en dus ook waar zij het verschil kunnen maken, voor henzelf en voor hun organisatie. Daarnaast ondersteunt ze de organisatie om een context te creëren waar mensen het beste van zichzelf kunnen en willen geven; hun ‘lichtjes’ inzetten en vol energie bijdragen, zodat de organisatie en haar medewerkers er beter van worden. Haar ‘toobox’ bevat oa: certified coach, Lominger, MBTI, Insights, Neurogedragswetenschap,…

Haar troeven: een heldere kijk op wat is, en oog voor wat nodig is; enthousiasme en gedrevenheid naast stille kracht; confrontatie naast warmte en veiligheid; vakkennis gecombineerd met een stevige portie doorzettingsvermogen, een schat aan ervaring op het vlak van duurzame ontwikkeling van leiderschap

San Vangenechten, Nederlands, Engels, Frans

San Vangenechten (1973) gelooft dat Passie, Vertrouwen en Geloof de motor en drijvende kracht zijn van al onze verlangens en al onze mogelijkheden. Ze zijn de voedingsbodem voor Moed en Lef. Twee elementen die ervoor zorgen dat we onszelf in deze wereld neerzetten, dat we onze missie vinden en volbrengen. Van opleiding Communicatie-specialist en na meer dan 12 jaar werkzaam te zijn in de marketingsector als marktonderzoeker (Censydiam) en in de reclame (Duval Guillaume), koos San voor haar Passie om mensen te trainen en coachen in hun persoonlijke groei en ontwikkeling. Haar observatievermogen, fijngevoeligheid voor menselijke motivaties en behoeften en haar mogelijkheid tot creatief denken zijn hierbij sterke instrumenten die aan trainingen een meerwaarde bieden. Bovenop haar ervaring als marketing researcher, trendwatcher en merkstrateeg is zij gecertificeerde ontwikkelingsgerichte coach (Coaching & Co, R.Vandamme), en volgde opleidingen in geweldloze communicatie en MBTI (step I).

Haar troeven: échtheid, zin voor humor, een ontwapenende leerhouding, kritische blik, gedrevenheid, instant aanpassingsvermogen aan elk profiel, , natuurlijk aanvoelen van onderliggende drijfveren en incongruentie, thinking out of the box, inspirerend enthousiasme … een vrouw uit één stuk, puur trainingstalent

Meredith Vets, 43 jaar (nederlands, frans, engels)

o 18 jaar succesvolle ervaring in sales-& managementfuncties bij één van de topspelers in de uitzendsector
o Sinds 2006 veelgevraagd trainer & coach
o Gediplomeerd paardrij-instructeur (école d’élevage et d’équitation de Gesves)
o NLP-master, gecertificieerd coach voor Insights & Metaprofielanalyse, gecertificeerd provocatieve coach (Instituut voor Eclectische Psychologie, Nijmegen), qualified member of EAHAE (equine assisted development, London UK)
o Trainer bij De School voor NLP (www.nlp.be)
o Gastdocente “Profcoach” bij Coaching & Co

Haar troeven: inspirerend & confronterend, creëren van beweging & open groepsdynamiek, humor, flexibel aanpassingsvermogen, uitgebreide technische toolbox & jarenlange ervaring op het vlak van design van programma’s op maat

Vraag vrijblijvende info via het contactformulier: www.triangis.be of stuur een mail naar info@triangis.be

We kijken uit naar uw vraag !

het Salieri-syndroom

Geplaatst op door

Een regelrechte clash van culturen, zo leek het eerst.

Laat mij u even rondleiden op 2 achtereenvolgende avonden die ik onlangs mocht beleven.
Avond 1: chique theaterzaal met veloeren stoelen
Avond 2: kriskras stoeltjes in een typisch, door neons verlicht, parochiezaaltje
Avond 1: “Ne me Quitte Pas”, een choreografie van Isabelle Beernaert, gespeeld door Anna-Alicia Sklias en Juvat Westendorp (oh oh oh wat een mooie mensen!), kostprijs tickets in mijn onderbewuste weggemoffeld
Avond 2: “Van her naar ster”, een toneelstuk, gespeeld door de kinderen van vzw Ter Muren, kostprijs gratis en voor diegenen die dan toch echt een bijdrage wilden doen stond een schoenendoos met een gleufje in.

De beide avonden hebben me geraakt.
En uiteindelijk hadden ze veel met elkaar gemeen.

Het Salieri-syndroom bijvoorbeeld.
Het wat? – hoor ik u al zeggen, en ondertussen googelen

Eén van de redenen waarom ik de film Amadeus minstens 12 keer heb gezien is (naast het feit dat ik sinds kindsbeen af enorm kan genieten van Mozart) het meesterlijk neerzetten van de figuur Salieri, in al zijn tragiek.
Voor mij gaat het Salieri-syndroom niet zozeer om de jaloezie, maar veeleer
om het verlangen iets waar je van geniet, écht héél goed te kunnen…
Mij gaat het om de pijn om te moeten aanvaarden dat waarvan je droomt en waarmee je dag en nacht bezig bent, dat het er niet van zal komen.

De beide avonden hadden het ” énorm graag iets willen en het niet kùnnen verkrijgen, ook al doe je er alles aan”- thema met elkaar gemeen.

De avond met Isabelle Beernaert draaide rond het klassieke thema tweestrijd in liefde, verloren liefde,…dus iets enorm graag willen en het niet kunnen verkrijgen ook al doe je er alles aan, quoi… Het vreten van gemis in je lijf, de worsteling met zichzelf…
De avond met de kinderen van Ter Muren draaide rond het thema: hartstochtelijk een ster (zangeres/voetballer) willen worden maar dan toch maar genoegen nemen met het normale leven (want, ach ja, “succes is ook niet alles” (en moest dit een tweet zijn, dan zou ik #JeffreyWijnbergJaapHollander toevoegen). Gezien worden door anderen, door velen, liefst door de hele wereld, en applaus krijgen en ja … ook “amour” en dat zal zo zijn als ik een ster zal zijn…

Verlangen dat in de lucht blijft hangen.
Dat is lullig … en oh zo pijnlijk.

Verlangen en hoge dromen koesteren, tegelijkertijd vind ik dat van zo’n uitzonderlijke schoonheid.
Ik hecht er bijzonder veel waarde aan.
Toen ik als kind met een haarborstel of een tube tandpasta in de spiegel zong, dan droomde ik er een Shirley Bassey-kleed bij en een volle Elisabethzaal. Dan zag ik mezelf op TV, en hoorde ik mezelf gespeeld op de radio.
Dromen hebben me zo vaak vooruit gestuwd…. ik heb mijn dromen gekoesterd, gevoed en verzorgd.

Onlangs vertelde Jeanette, de geweldig toffe dame die me steeds met open armen ontvangt in het magnifieke Gulden Tulip Hotel te Doorwerth (Nederland), me dat haar dochter haar kinderdroom moest opgeven.
Als van kind af droomde ze om kapster te worden.
En zo geschiedde, ze ging naar de kapperschool en leerde de stiel. Ze voelde “dit is het!” en was dolgelukkig. Tot ze een ernstige allergie blijkt te hebben aan de meeste producten…

Wat moet ze nu met haar leven?

Zo fascinerend … waarvan dromen mensen?
Waarvan komen deze dromen? Van hun talenten?
Van een vaag voornemen op de vooravond van een nieuw jaar?
Of is het gewoon een fysische drift zoals ik het vaak ervaar bij mijn dromen.

Ik moét, en ik zàl…
Komen onze dromen van een pitje, een zaadje, ooit in ons geplant?

Bij de training “Impact From Within” feliciteerde één van de deelnemers Marianne en mij “dat we onze droom om met mensen én paarden te werken, omzetten naar de werkelijkheid”, en dat ook zij “zo graag haar dromen zou willen volgen”. Maar wist ze maar wat ze zou willen! “En àls ik het zou weten, zou ik het wel durven?” vroeg ze zich af.

Toch doen zou ik zeggen, toch doen!

Want ook al is succes niet alles, en ook al kan jouw droom als een bloem verwelken, vertrouw erop dat een nieuw zaadje al klaar ligt om te ontpitten.

Onze dromen en onze angsten, ze liggen dicht bij elkaar.

machteloosheid

Geplaatst op door

Een kalfje zit met zijn hoofd vast in de omheining.
De kudde koeien staat rond het kalfje, machteloos.
Het is een beeld dat als een mokerslag binnenkomt. Solidair wijken ze geen stap van het kleintje. Mooi, ontroerend.
En tegelijkertijd tragisch, want er is niets dat ze kunnen doen. Grote dieren, met indrukwekkende spieren. Machteloos.
Het kleine dier kijkt ons angstig aan. Bloed loopt over zijn hoofdje, zijn pogingen om zichzelf te bevrijden heeft hem verwond.
Samen met de coachee waarmee ik op weg ben tijdens een wandelcoaching grijpen we in. Dat is niet makkelijk. Het kalfje is bang van ons, en schudt hard met zijn hoofd zodat de wonde nog dieper wordt. Na een paar pogingen lukt het ons om het kalfje te bevrijden. Hij rent meteen naar zijn vrienden. De kudde omsluit het kalfje, duidelijk opgelucht.

Het beeld van de koeien die solidair rond het worstelende kalfje stonden blijft me nog een poosje achtervolgen, en op één of andere manier moet ik er vandaag (terwijl ik in een Nederlandse hotelkamer beelden van het drama in Luik bekijk) aan terugdenken.
Machteloos alleen maar kunnen toekijken naar Lijden.
Vreselijk.

denkkaders

Geplaatst op door

Onlangs stonden in de Vlaamse kranten artikels over de psychoanalyse. In De Morgen en De Standaard werd uit de doeken gedaan waarom psychoanalyse volstrekt verloren tijd (en geld!) is. Inderdaad, gedurende de laatste eeuw vallen wetenschappelijke onderzoeken unilateraal negatief uit voor de Freudiaanse aanpak van psychologische problemen. Men is het erover eens dat het gaat over een pseudowetenschap en een therapievorm die niet kan aantonen dat ‘t werkt.

Ook als het gaat over methodieken die in de bedrijfswereld gangbaar zijn om verandering van menselijk gedrag te faciliteren, is er veel polemiek gaande. Is het pseudowetenschap of werkt het? Sommige modellen (zoals MBTI) worden in academische kringen aanvaard, terwijl het ook hier kan gaan over trends.

Enkel over cognitieve gedragstherapie en mindfullness zijn “harde” wetenschappelijke bewijzen.

Al blijft ook daarin de vraag hoe betrouwbaar wetenschappelijk onderzoek kàn zijn als het gaat over zo een complex wezen als de mens. Welke methodieken hanteert men om de effectiviteit van een therapeutische of coachingmethodiek aan te tonen? Vragenlijsten? Observatie van de omgeving? Zelfevaluatie? Dit alles is onderhevig aan veel ruis. Zelfs via MRI kan je niet met zekerheid zeggen dat indien bepaalde gebieden van de prefrontale cortex fysiologisch veranderd zijn (na bijvoorbeeld intensieve Mindfullness) ook het dagdagelijkse gedrag of gevoel is veranderd. Omgevingsfactoren, de innerlijke motivatie, het geloof in de methodiek, (het placebo-effect), het goede contact met de coach (aandacht en ruimte krijgen) kan je, tot op heden, gewoon niet loskoppelen van de methodiek en adequaat onderzoeken.

Als coach ben ik bijzonder geïnteresseerd in methodieken. Ik merk dat ik hier evenwel een evolutie in maak. Al op 21-jarige leeftijd startte met mijn zoektocht naar dé methodiek voor zelfsturing en psychogische ontwikkeling. Op dat moment ging het in de eerste plaats om mijn eigen ontwikkeling, en de eerste methodiek die ik “uitprobeerde” was transactionele analyse.
Jarenlang dweepte ik met deze aanpak. Maar omdat ik nieuwsgierig van van aard, en ik ook echt nood had aan externe denkkaders die mij leerden om te “leven”, bleef ik verderzoeken. Telkens ik iets nieuws ontdekte dat ook echt bleek te werken, dacht ik hét gevonden te hebben. Op die manier werd mijn gereedschapskist behoorlijk gevuld met instrumenten die ik aan den lijve ondervond. Deze zoektocht blijft duren, al is de zoektocht sinds 5 jaar gericht op ontwikkeling van anderen. En ik merk dat ik doorheen deze ervaringen relativerender omga met “dé methodiek” dan pakweg tien jaar geleden.

Keuze genoeg en coaches hebben zo hun voorkeuren; MBTI, De Roos van Leary, het Enneagram, Gestalt, de Oplossingsgerichte benadering, Covey,… ook in managementliteratuur vind je telkens pleidooien voor dé methodiek. Ik ging er gretig mee aan de slag, en blijf plezier vinden in het exploreren van diverse “veranderingsmethodieken”. De laatste jaren zijn er zelfs organisaties die zich onderscheiden door te zeggen dat “al de andere methodieken” pseudowetenschap zijn, en alleen de hunne is wetenschappelijk verantwoord. :-) Terwijl eigenlijk tot op heden geen enkele methodiek werkelijk wetenschappelijk zwart op wit bewijsbaar is… ook de “evidence based”-school niet tot spijt van wie het benijdt. Tegelijkertijd is het goed dat men blijft zoeken en proberen, alleen maar al om het onderscheid te maken tussen een “ernstige aanpak” en zeg maar het dragen van een armband met een engelafbeelding op (en ook dat kàn werken; het placebo-effect is niet te onderschatten!) :-)

Na 5 jaar ervaring met het coachen en trainen van mensen heb ik ook zo mijn voorkeuren. Maar waar ik bij aanvang erg radicaal kon pleiten voor dé methodiek, ga ik er nu wat gematigder mee om. Ja, ik ben nog steeds énorm enthousiast over NLP, en de Provocatieve aanpak (Wijnbergh/Hollander) werpt zijn vruchten af, ook de Triangis-aanpak met paarden geeft spectaculaire resultaten. Mààr…..
meer en meer kom ik erachter dat het eigenlijk allemaal denkkaders zijn. Met elk hun meerwaarde, en met elk hun blinde vlekken. Het zijn hulpmiddelen om mensen bewuster te laten omgaan met hun eigen psyche. De mate waarmee je er mee aan de slag gaat, en de manier waarop, is minstens even belangrijk.

Een paar jaar geleden was ik een fanatieke mede-tegenstander van psychoanalyse. En kon ik, best wel fanatiek, een bepaalde aanpak promoten. Nu denk ik er genuanceerder over. Nu zie ik het als een luxe om zoveel keuze te hebben in methodieken, die denkkaders bieden die groei kunnen faciliteren. Denkkaders bieden een houvast, ja zelfs een wereldmodel. Tegelijkertijd is elk denkmodel een vereenvoudiging van de werkelijkheid.

Hoe meer methodieken ik in mijn gereedschapskist heb zitten als coach, hoe meer ik aan mijn clienten kan aanbieden wat het meest bij hen past. Dus ik blijf me bekwamen, en blijf nieuwsgierig naar innovatieve tools. Het is ook gewoon leuk, om op die manier bezig te zijn met mijn passie, het menselijk functioneren.

Yasmine

Geplaatst op door

Leonard Cohen heeft een nieuwe single uit: “Show me the Place”.

De man is 77 jaar.

Ik hoorde het nieuwe, mooie liedje.

En dacht meteen aan Yasmine.

En ja, sorry, ik vloekte inwendig

Verdomme mieke

Je had dit een “schoon lieke” gevonden

De nieuwe van Cohen

ik ben een spinnende poes

Geplaatst op door

Hey you!

Zo begroet Marianne me steeds als we elkaar zien/bellen/mailen.  Marianne Stas en ik werken nu al meer dan een jaar nauw samen.  Solide as a rock… is die samenwerking.

En er komen nog meer vrouwen bij: Inge Vandegehuchte, San Vangenechten en Inge De Stobbeleere.  Straffe madammen met ieder op zich unieke kwaliteiten en talenten. En er zit nog 1tje (een grote madam!) in de pipeline…  Vrouwen die hun levenservaring en kracht willen inzetten voor Triangis.  Is dat niet fantastisch! Ik zit te glimmen achter mijn laptopke.

Begin dit jaar schreef ik ergens in dit blog dat ik me zou willen verdiepen in het thema: “Hoe verbind ik mij met anderen en op welke manier neem ik deel aan het groter geheel?”  Dit thema kwam mij aangewaaid via Rudy Vandamme & Coaching & Co.

Het doet me stilstaan bij mijn basisdrijfveer.  Ik verwijs hier naar Dr. Graves die in 1974 zeven achterliggende kerndrijfveren optekende: deze zijn aanwezig maar zelden zichtbaar bij mensen.  De drijfveren zijn gelinkt aan hoe je tegen “de wereld” aankijkt.

Dr Graves formuleert de volgende wereldbeelden:

- De wereld is vol met onzekerheden, laat ons vasthouden aan wat er is (zekerheid)

- De wereld is een jungle, je moet zien te overleven (actie/survival)

- De wereld is chaos die structuur nodig heeft (structuur)

- De wereld zit vol met kansen, die dien je te nemen om vooruit te kunnen (uitdagingen)

- De wereld is een plek waar mensen samenleven, dit doen we best in harmonie (samenwerken)

- De wereld is een puzzel die ik wil begrijpen (conceptueel)

- De wereld is een netwerk dat aan elkaar hangt, het is in feite 1 groot geheel (spiritualiteit)

Deze kernovertuigingen bepalen jouw doen, voelen en denken.

Ik merk dat ik hierin een evolutie doormaak. Dit thema kan ik dit jaar verkennen in de samenwerkingsverbanden met Coaching & Co, De School voor NLP, Nika, maar natuurlijk in de eerste plaats met mijn eigen zaak.    Tenslotte ben ik toch wel 75% van mijn tijd bezig met de uitbouw van Triangis.  En wat ontdek ik daarbij? Hoe bijzonder het is:  Kunnen rekenen op elkaars sterktes, respect geven en krijgen waarbij ieder op zich 100% authentiek zichzelf kan en mag zijn en toch dezelfde Triangis-waarden en -visie deelt met betrekking tot leren en ontwikkelen.  Er zitten nog wilde plannen in de pipeline, later daarover meer.

Moest ik een poes zijn, dan zou je me de laatste tijd vaak horen spinnen.  

Ik wil jou, lezer, uitnodigen, om eens stil te staan bij de verschillende wereldbeelden.  Rangschik ze eens in volgorde van:  meest mee eens/minder mee eens

En ga dan eens na op welke manier jij jouw top-overtuigingen tot leven wekt in je dagdagelijkse leven.  In jouw keuze van werk, in jouw gezin, hobby’s,…  Indien er spanningsvelden zijn, kijk er dan een naar vanuit het gezichtspunt van de kerndrijfveren.

Het zijn mischien niet echt de vragen waar je elke dag bij stilstaat, … ga er eens voor zitten met een kopje thee. ;-)   En… begin je al te spinnen?

Als je er niet uitkomt, kan je ons altijd een mailtje sturen met de aanvraag voor een persoonlijke coaching.  ;-) ))