Het was nog maar 7u20, toen ik vanochtend toekwam in de lobby van een Mechels hotel.  Véél te vroeg…maar omwille van files ed, enfin u kent het wel.

Het zachte licht en de warme glimlach van de hoteljuffrouw omhelzen me. Hotels kunnen aanvoelen als een kille balustrade, maar evengoed als een comfortabel fleecedekentje.

Vandaag wordt het een fleecedekentje, en ik laat me dit graag welgevallen.  Hey, mijn job is al zwaar genoeg (en nee, ik ga niet staken om 2 jaar vroeger op pensioen te mogen).

Nespressokoffietje, heerlijk – en ja het schaaltje chotoffs en de mini-ontbijtkoekjes staan al klaar. “De kleine genoegens van het leven” denk ik, en mijn mijn hand blijft hangen boven de koeken.  

In plaats van een croissantje grijp ik naar de rozijnenkoek.

“Huh?!”

Ik schrik.  En ja, het is zover.

Het rozijnenkoekmoment is er. Vroeger dan verwacht.  Maar ontegensprekelijk en onafwendbaar, ik kies voor de rozijnenkoek.

En zo zijn er nog meer dingen.

Ik zap naar national geographic, geniet van een krant bij het ontbijt, en verdraag alleen nog Radio 1 in de wagen.

En dan nu de rozijnenkoek.

Ik heb niets tegen rozijnenkoeken hoor,  principieel dan – maar ergens, eigenlijk-feitelijk vond ik dat iets voor  oude mensen.

Ik neem een hap van mijn rozijnenkoek.  Lekker. De volgende stap is Earl Grey thee. 

Ik kijk er al naar uit. 

Oma zijn, ik ga dat heel graag doen.

Het laatste jaar zijn we intensief bezig geweest om Triangis op de kaart te zetten.  We hebben ons gericht op de ontwikkeling van programma’s en we gingen in de eerste instantie actief met groepen en individuen aan de slag.  Het nieuwe jaar ging net zo van start: we hebben er ondertussen alweer wat “kilometers” opzitten, en we voelen: dit zit goed! Tijd om eens stil te staan, achteruit en vooruit te kijken.

TERUGBLIK en VOORUITBLIK

Triangis Coaching & Training Solutions bvba ging van start in augustus 2010.
Doelstelling:
• Training- & coachingtrajecten in de markt zetten, met als bouwstenen een diverse waaier aan zowel klassieke als innovatieve methodieken, en dit op vlak van sales/leadership/executive/teamcoaching.
• Uitbouwen van een klantportfolio: structurele partnerships op lange termijn met recurrente business.
• Ontwikkeling van programma’s met diverse modules in functie van duurzame ontwikkeling
• Via onderzoek een eigen versie ontwikkelen en neerzetten van ontwikkelingstrajecten  MET PAARDEN in een businesscontext.
• Team uitbouwen van onafhankelijke coaches/trainers met gedeelde visie & waarden
• Structureel samenwerkingsverband uitbouwen door gratis training/coaching aan te bieden aan een lokale organisatie
Vandaag is de stand van zaken:
• Triangis levert fulltime ontwikkelingstrajecten, zowel individuele als groepsessies, op het vlak van sales/leadership/teamcoaching en persoonlijke ontwikkeling. De executive trajecten worden enkel individueel uitgevoerd.
• Vandaag hebben we een actieve klantportfolio van 12 bedrijven. 90% zijn middelgrote tot grote bedrijven uit de sectoren: IT, voeding, telecom, en HR.
• Gratis trajecten worden aangeboden aan vzw Termuren (Erembodegem) en het lokale Rode Kruis
• De meerwaarde van het inzetten van paarden als katalysor heeft zich bevestigd. We hebben onze aanpak intensief bijgeschaafd en geoptimaliseerd. De tevredenheidsgraad is zeer hoog: 99,1%
• De agenda is 4 maanden op voorhand volgebookt. In de loop van de voorbije weken liepen reeds bookingen voor het najaar binnen.

PROGRAMMA-AANBOD met paarden voor 2012

MTeampower from Within
2daagse coachingproces voor Management Teams / directieleden met het accent op de interactie tussen de verschillende leidende posities

Leadership from Within
2daagse training van leidingevenden met het accent op individuele leidinggevende skills

Impact from Within
2daagse training voor projectmanagers / operationeel verantwoordelijken zonder hiërarchische invloedlijn met het accent op individuele beïnvloedingsskills

Assertiveness from Within
2daagse training voor professionals die zich willen verbeteren op vlak van assertiviteit (grenzen stellen / respecteren)

Sales from Within
2daagse training voor verkopers met het accent op individuele impactprocessen

Vaak worden deze trainingen ingebouwd in een traject met verschillende modules:
 Basic leadershipskills (situationeel leiderschap, gedragskwadrant, Roos van Leary, GROW, expectation management,…)
 Basic salesskills (luister- en overtuigingstechnieken, de fases van het verkoopgesprek,…)
 Ankerdagen: ½ dag monitoring van de evolutie
 Individuele coaching

Onze trajecten worden steeds op maat gemaakt van bedrijfswaarden, gewenste outcome en deelnemersniveau.

EVALUATIES van de groepstrainingen

Customer Satisfaction (good/very good)
Insights: 98,2%                       Tailormade: 98,7%
Standard: 98,6%                     Training met paarden: 99,1%

Gemiddelde overall customer satisfaction: 98,65%
De trajecten waarbij paarden worden ingezet als katalysator scoren het hoogst:
99,1%

ONZE TRAINERS

Marianne Stas, 46 jaar (frans, engels, nederlands)

Marianne Stas heeft een carrière achter de kiezen van 20 jaar in de bedrijfswereld in commerciële en managementfuncties binnen Public Relations, HR en evenementen.
De laatste tien jaar werkte Marianne binnen Human Resources. Ze is Gecertificeerde Coach, lid van de pedagogische staff van het Mentoring & Coaching Instituut B@O en geeft trainingen over communicatie, leiderschap en stressmanagement. Met diepe interesse in de mens als individu en in zijn omgeving, is haar passie om mensen in contact te brengen met eigen hulpbronnen en hen de kans te geven om hun potentieel te ontwikkelingen in functie van doelen die bij hen passen.
Onder andere de volgende opleidingen vormen de achtergrond van haar deskundige aanpak : Gecertificeerd professionele coach, Coaching with Horses (US, Kathy Pike), NLP, EFT (Emotional Freedom Technique), Equine assisted development (UK, David Harris), qualified member of EAHAE
Haar troeven: inzicht in patronen, teamontwikelling, warme uitstraling, empatisch vermogen, competente coachingskills, procesbewaking, hands-on & pragmatisch, flexibel & stressbestendig, op en top “paardenvrouw”

Inge Vandegehuchte, 40 jaar (nederlands, frans, engels)
Al haar hele loopbaan , met ontwikkeling & leiderschap als rode draad, ondersteunt Inge Vandegehuchte organisaties in verandering en groei. Beginnend vanuit consultancy bij PwC, over manager leiderschapsontwikkeling bij Belgacom en adviseur trainer bij SD worx naar zelfstandig projectcoach leiderschap en persoonlijk leiderschap.
Vandaag combineert ze deze ervaring en de verschillende begeleidingsvormen (advies, training,en coaching) in trajecten, om individuen en organisaties op een duurzame wijze verder te helpen
Inge’s passie is ligt bij mensen, bij het ondersteunen van mensen om opnieuw helder te krijgen wat hen ‘lichtjes in de ogen’ geeft, waar hun sterkte, hun kracht zit en dus ook waar zij het verschil kunnen maken, voor henzelf en voor hun organisatie. Daarnaast ondersteunt ze de organisatie om een context te creëren waar mensen het beste van zichzelf kunnen en willen geven; hun ‘lichtjes’ inzetten en vol energie bijdragen, zodat de organisatie en haar medewerkers er beter van worden. Haar ‘toobox’ bevat oa: certified coach, Lominger, MBTI, Insights, Neurogedragswetenschap,…

Haar troeven: een heldere kijk op wat is, en oog voor wat nodig is; enthousiasme en gedrevenheid naast stille kracht; confrontatie naast warmte en veiligheid; vakkennis gecombineerd met een stevige portie doorzettingsvermogen, een schat aan ervaring op het vlak van duurzame ontwikkeling van leiderschap

San Vangenechten, Nederlands, Engels, Frans

San Vangenechten (1973) gelooft dat Passie, Vertrouwen en Geloof de motor en drijvende kracht zijn van al onze verlangens en al onze mogelijkheden. Ze zijn de voedingsbodem voor Moed en Lef. Twee elementen die ervoor zorgen dat we onszelf in deze wereld neerzetten, dat we onze missie vinden en volbrengen. Van opleiding Communicatie-specialist en na meer dan 12 jaar werkzaam te zijn in de marketingsector als marktonderzoeker (Censydiam) en in de reclame (Duval Guillaume), koos San voor haar Passie om mensen te trainen en coachen in hun persoonlijke groei en ontwikkeling. Haar observatievermogen, fijngevoeligheid voor menselijke motivaties en behoeften en haar mogelijkheid tot creatief denken zijn hierbij sterke instrumenten die aan trainingen een meerwaarde bieden. Bovenop haar ervaring als marketing researcher, trendwatcher en merkstrateeg is zij gecertificeerde ontwikkelingsgerichte coach (Coaching & Co, R.Vandamme), en volgde opleidingen in geweldloze communicatie en MBTI (step I).

Haar troeven: échtheid, zin voor humor, een ontwapenende leerhouding, kritische blik, gedrevenheid, instant aanpassingsvermogen aan elk profiel, , natuurlijk aanvoelen van onderliggende drijfveren en incongruentie, thinking out of the box, inspirerend enthousiasme … een vrouw uit één stuk, puur trainingstalent

Meredith Vets, 43 jaar (nederlands, frans, engels)

o 18 jaar succesvolle ervaring in sales-& managementfuncties bij één van de topspelers in de uitzendsector
o Sinds 2006 veelgevraagd trainer & coach
o Gediplomeerd paardrij-instructeur (école d’élevage et d’équitation de Gesves)
o NLP-master, gecertificieerd coach voor Insights & Metaprofielanalyse, gecertificeerd provocatieve coach (Instituut voor Eclectische Psychologie, Nijmegen), qualified member of EAHAE (equine assisted development, London UK)
o Trainer bij De School voor NLP (www.nlp.be)
o Gastdocente “Profcoach” bij Coaching & Co

Haar troeven: inspirerend & confronterend, creëren van beweging & open groepsdynamiek, humor, flexibel aanpassingsvermogen, uitgebreide technische toolbox & jarenlange ervaring op het vlak van design van programma’s op maat

Vraag vrijblijvende info via het contactformulier: www.triangis.be of stuur een mail naar info@triangis.be

We kijken uit naar uw vraag !

Een kalfje zit met zijn hoofd vast in de omheining.
De kudde koeien staat rond het kalfje, machteloos.
Het is een beeld dat als een mokerslag binnenkomt. Solidair wijken ze geen stap van het kleintje. Mooi, ontroerend.
En tegelijkertijd tragisch, want er is niets dat ze kunnen doen. Grote dieren, met indrukwekkende spieren. Machteloos.
Het kleine dier kijkt ons angstig aan. Bloed loopt over zijn hoofdje, zijn pogingen om zichzelf te bevrijden heeft hem verwond.
Samen met de coachee waarmee ik op weg ben tijdens een wandelcoaching grijpen we in. Dat is niet makkelijk. Het kalfje is bang van ons, en schudt hard met zijn hoofd zodat de wonde nog dieper wordt. Na een paar pogingen lukt het ons om het kalfje te bevrijden. Hij rent meteen naar zijn vrienden. De kudde omsluit het kalfje, duidelijk opgelucht.

Het beeld van de koeien die solidair rond het worstelende kalfje stonden blijft me nog een poosje achtervolgen, en op één of andere manier moet ik er vandaag (terwijl ik in een Nederlandse hotelkamer beelden van het drama in Luik bekijk) aan terugdenken.
Machteloos alleen maar kunnen toekijken naar Lijden.
Vreselijk.

Onlangs stonden in de Vlaamse kranten artikels over de psychoanalyse. In De Morgen en De Standaard werd uit de doeken gedaan waarom psychoanalyse volstrekt verloren tijd (en geld!) is. Inderdaad, gedurende de laatste eeuw vallen wetenschappelijke onderzoeken unilateraal negatief uit voor de Freudiaanse aanpak van psychologische problemen. Men is het erover eens dat het gaat over een pseudowetenschap en een therapievorm die niet kan aantonen dat ‘t werkt.

Ook als het gaat over methodieken die in de bedrijfswereld gangbaar zijn om verandering van menselijk gedrag te faciliteren, is er veel polemiek gaande. Is het pseudowetenschap of werkt het? Sommige modellen (zoals MBTI) worden in academische kringen aanvaard, terwijl het ook hier kan gaan over trends.
Enkel over cognitieve gedragstherapie en mindfullness zijn “harde” wetenschappelijke bewijzen.

Al blijft ook daarin de vraag hoe betrouwbaar wetenschappelijk onderzoek kàn zijn als het gaat over zo een complex wezen als de mens. Welke methodieken hanteert men om de effectiviteit van een therapeutische of coachingmethodiek aan te tonen? Vragenlijsten? Observatie van de omgeving? Zelfevaluatie? Dit alles is onderhevig aan veel ruis. Zelfs via MRI kan je niet met zekerheid zeggen dat indien bepaalde gebieden van de prefrontale cortex fysiologisch veranderd zijn (na bijvoorbeeld intensieve Mindfullness) ook het dagdagelijkse gedrag of gevoel is veranderd. Omgevingsfactoren, de innerlijke motivatie, het geloof in de methodiek, (het placebo-effect), het goede contact met de coach (aandacht en ruimte krijgen) kan je, tot op heden, gewoon niet loskoppelen van de methodiek en adequaat onderzoeken.

Als coach ben ik bijzonder geïnteresseerd in methodieken. Ik merk dat ik hier evenwel een evolutie in maak. Al op 21-jarige leeftijd startte met mijn zoektocht naar dé methodiek voor zelfsturing en psychogische ontwikkeling. Op dat moment ging het in de eerste plaats om mijn eigen ontwikkeling, en de eerste methodiek die ik “uitprobeerde” was transactionele analyse.
Jarenlang dweepte ik met deze aanpak. Maar omdat ik nieuwsgierig van van aard, en ik ook echt nood had aan externe denkkaders die mij leerden om te “leven”, bleef ik verderzoeken. Telkens ik iets nieuws ontdekte dat ook echt bleek te werken, dacht ik hét gevonden te hebben. Op die manier werd mijn gereedschapskist behoorlijk gevuld met instrumenten die ik aan den lijve ondervond. Deze zoektocht blijft duren, al is de zoektocht sinds 5 jaar gericht op ontwikkeling van anderen. En ik merk dat ik doorheen deze ervaringen relativerender omga met “dé methodiek” dan pakweg tien jaar geleden.

Keuze genoeg en coaches hebben zo hun voorkeuren; MBTI, De Roos van Leary, het Enneagram, Gestalt, de Oplossingsgerichte benadering, Covey,… ook in managementliteratuur vind je telkens pleidooien voor dé methodiek. Ik ging er gretig mee aan de slag, en blijf plezier vinden in het exploreren van diverse “veranderingsmethodieken”. De laatste jaren zijn er zelfs organisaties die zich onderscheiden door te zeggen dat “al de andere methodieken” pseudowetenschap zijn, en alleen de hunne is wetenschappelijk verantwoord. Terwijl eigenlijk tot op heden geen enkele methodiek werkelijk wetenschappelijk zwart op wit bewijsbaar is… ook de “evidence based”-school niet tot spijt van wie het benijdt. Tegelijkertijd is het goed dat men blijft zoeken en proberen, alleen maar al om het onderscheid te maken tussen een “ernstige aanpak” en zeg maar het dragen van een armband met een engelafbeelding op (en ook dat kàn werken; het placebo-effect is niet te onderschatten!)
Na 5 jaar ervaring met het coachen en trainen van mensen heb ik ook zo mijn voorkeuren. Maar waar ik bij aanvang erg radicaal kon pleiten voor dé methodiek, ga ik er nu wat gematigder mee om. Ja, ik ben nog steeds énorm enthousiast over NLP, en de Provocatieve aanpak (Wijnbergh/Hollander) werpt zijn vruchten af, ook de Triangis-aanpak met paarden geeft spectaculaire resultaten. Mààr…..
meer en meer kom ik erachter dat het eigenlijk allemaal denkkaders zijn. Met elk hun meerwaarde, en met elk hun blinde vlekken. Het zijn hulpmiddelen om mensen bewuster te laten omgaan met hun eigen psyche. De mate waarmee je er mee aan de slag gaat, en de manier waarop, is minstens even belangrijk.
Een paar jaar geleden was ik een fanatieke mede-tegenstander van psychoanalyse. En kon ik, best wel fanatiek, een bepaalde aanpak promoten. Nu denk ik er genuanceerder over. Nu zie ik het als een luxe om zoveel keuze te hebben in methodieken, die denkkaders bieden die groei kunnen faciliteren. Denkkaders bieden een houvast, ja zelfs een wereldmodel. Tegelijkertijd is elk denkmodel een vereenvoudiging van de werkelijkheid.

Hoe meer methodieken ik in mijn gereedschapskist heb zitten als coach, hoe meer ik aan mijn clienten kan aanbieden wat het meest bij hen past. Dus ik blijf me bekwamen, en blijf nieuwsgierig naar innovatieve tools. Het is ook gewoon leuk, om op die manier bezig te zijn met mijn passie, het menselijk functioneren.

Leonard Cohen heeft een nieuwe single uit: “Show me the Place”.

De man is 77 jaar.

Ik hoorde het nieuwe, mooie liedje.

En dacht meteen aan Yasmine.

En ja, sorry, ik vloekte inwendig

Verdomme mieke

Je had dit een “schoon lieke” gevonden

De nieuwe van Cohen

Hey you!

Zo begroet Marianne me steeds als we elkaar zien/bellen/mailen.  Marianne Stas en ik werken nu al meer dan een jaar nauw samen.  Solide as a rock… is die samenwerking.

En er komen nog meer vrouwen bij: Inge Vandegehuchte, San Vangenechten en Inge De Stobbeleere.  Straffe madammen met ieder op zich unieke kwaliteiten en talenten. En er zit nog 1tje (een grote madam!) in de pipeline…  Vrouwen die hun levenservaring en kracht willen inzetten voor Triangis.  Is dat niet fantastisch! Ik zit te glimmen achter mijn laptopke.

Begin dit jaar schreef ik ergens in dit blog dat ik me zou willen verdiepen in het thema: “Hoe verbind ik mij met anderen en op welke manier neem ik deel aan het groter geheel?”  Dit thema kwam mij aangewaaid via Rudy Vandamme & Coaching & Co.

Het doet me stilstaan bij mijn basisdrijfveer.  Ik verwijs hier naar Dr. Graves die in 1974 zeven achterliggende kerndrijfveren optekende: deze zijn aanwezig maar zelden zichtbaar bij mensen.  De drijfveren zijn gelinkt aan hoe je tegen “de wereld” aankijkt.

Dr Graves formuleert de volgende wereldbeelden:

- De wereld is vol met onzekerheden, laat ons vasthouden aan wat er is (zekerheid)

- De wereld is een jungle, je moet zien te overleven (actie/survival)

- De wereld is chaos die structuur nodig heeft (structuur)

- De wereld zit vol met kansen, die dien je te nemen om vooruit te kunnen (uitdagingen)

- De wereld is een plek waar mensen samenleven, dit doen we best in harmonie (samenwerken)

- De wereld is een puzzel die ik wil begrijpen (conceptueel)

- De wereld is een netwerk dat aan elkaar hangt, het is in feite 1 groot geheel (spiritualiteit)

Deze kernovertuigingen bepalen jouw doen, voelen en denken.

Ik merk dat ik hierin een evolutie doormaak. Dit thema kan ik dit jaar verkennen in de samenwerkingsverbanden met Coaching & Co, De School voor NLP, Nika, maar natuurlijk in de eerste plaats met mijn eigen zaak.    Tenslotte ben ik toch wel 75% van mijn tijd bezig met de uitbouw van Triangis.  En wat ontdek ik daarbij? Hoe bijzonder het is:  Kunnen rekenen op elkaars sterktes, respect geven en krijgen waarbij ieder op zich 100% authentiek zichzelf kan en mag zijn en toch dezelfde Triangis-waarden en -visie deelt met betrekking tot leren en ontwikkelen.  Er zitten nog wilde plannen in de pipeline, later daarover meer.

Moest ik een poes zijn, dan zou je me de laatste tijd vaak horen spinnen.  

Ik wil jou, lezer, uitnodigen, om eens stil te staan bij de verschillende wereldbeelden.  Rangschik ze eens in volgorde van:  meest mee eens/minder mee eens

En ga dan eens na op welke manier jij jouw top-overtuigingen tot leven wekt in je dagdagelijkse leven.  In jouw keuze van werk, in jouw gezin, hobby’s,…  Indien er spanningsvelden zijn, kijk er dan een naar vanuit het gezichtspunt van de kerndrijfveren.

Het zijn mischien niet echt de vragen waar je elke dag bij stilstaat, … ga er eens voor zitten met een kopje thee.   En… begin je al te spinnen?

Als je er niet uitkomt, kan je ons altijd een mailtje sturen met de aanvraag voor een persoonlijke coaching.  ))

“Maar wat is dat dan, NLP?” vroeg iemand me vanochtend. 

Meestal zeg ik dan iets in de trant van:  een toolbox (of gereedschapskist) voor communicatie, zelfsturing en je eigen persoonlijke ontwikkeling – technieken vanuit verschillende richtingen uit de psychologie, hypnotherapie, antropologie, en linguïstiek.

Het woord programmeren uit “neurolinguïstisch programmeren” verwijst hierbij naar de metafoor van de mens als computer.  Het kunnen herprogrammeren van programma’s die steeds vastlopen heeft menig ertoe aangezet om zich in te schrijven in een opleiding NLP. Terecht, want het werkt.

Velen weten dat ik erg gepassioneerd ben door de hersenwetenschappen. Boeiend en veelbelovend. En in zekere zin nog in de kinderschoenen. Vele eerdere onderzoeken worden genuanceerd, weerlegd…  wetenschap op zijn best.  Het menselijk brein wordt stilaan in kaart gebracht, en de vergelijking met de computer komt weer in beeld.

Zo is er de aanname van de linker- en rechterhersenhelft met de gescheiden taken.  De hersenhelften zou je op die manier kunnen beschouwen als aparte besturingssystemen (zoals MS Dos en Linux)

Wetenschappelijk is wel aangetoond dat de linkerhersenhelft goed is in wiskunde, taal, logica, en analyse van feiten. De rechterhersenhelft is goed in het lezen van lichaamstaal en gelaatsexpressies van mensen,   prosodie (interpreteren van intonatie van de stem),  en zal zich richten op creativiteit en het grotere geheel (filosofie, religie, …).

Stellen dat de linkerhersenhelft enkel bezig is met feiten en de rechterhersenhelft enkel met emoties is te ver door de bocht; (het brein is oneindig veel complexer) al wordt deze vereenvoudigde voorstelling omwille van didactische redenen wel in verschillende communicatiemodellen zo voorgesteld.  

Er is namelijk niet enkel een horizontaal verschillend besturingssysteem, er is ook een verticaal systeem:  het reptielenbrein (oudste gedeelte), het limbisch systeem en onze prefrontale cortex (het nieuwste).  Deze 3 besturingssystemen hebben diverse functies, en werken niet altijd zo goed samen.  Vandaar dat we soms achteraf, na een verhitte discussie, ons realiseren dat we dingen gezegd hebben die we misschien niet echt meenden, of dat we pas een dag later bedenken wat we toen hadden kunnen zeggen.  Balans tussen hoofd en hart, … ratio en emotie, ;..

Vaak bedenk ik me hierbij:  wie staat eigenlijk dan aan het roer van de besturingssystemen?  “Ik ben dat zelf!” zou je dan kunnen zeggen.

 Of is er zo geen “zelf”?  Is ons gevoel, ons idee of onze perceptie van “wie ben ik” een toevallig resultaat van de op dat moment geactiveerde neuronetwerken? De driften, de angsten, het geweten, en de door de jaren heen uitgegroefde neuronetwerken die automatische gedragspatronen tot gevolg hebben waar we niet meer bij stil staan, …  is dat alles wie ik ben?  

Het zou spiritueel of romantisch klinken moest ik hier beweren: “nee, er is meer.”  We zijn meer dan een knetterend vat electrische activiteit.  Er is een “ziel”, er is een “weten”.  

Deze stelling zou als een rechterhelft-stelling kunnen omschreven worden.

Het zou rationeel en kil klinken moest ik hier beweren: “nee, er is niets meer dan dan”. Zonder hersenactiviteit is er ûberhaupt geen leven.

Dit zeggen zou het resultaat zijn van een linkerhersenhelft-activatie.

Het antwoord op de vraag:  “Is er een “zelf”"  is  immers ook gestuurd door ons limbisch systeem dat invloed heeft op onze (doods)angst, onze basisdrijfveren.

Vooralsnog heb ik op dit moment geen MRI-scan die mijn gedachtenspinsels monitoren (als las ik wel vanochtend in de krant dat IMEC een mobiele hersenmonitor heeft ontwikkeld, hoera!). En de hersenwetenschap staat nog maar aan het begin van het exploren van zulke belangrijke ethische vragen.

Dus mijn antwoord is vooralsnog:  ik weet het niet.

Dat lijkt me een prima uitgangspunt.  Ik citeer nog even Jan Terlouw: “Hoed u voor mensen die iets zeker weten.” 

Diederik Stapel heeft op 11 november 2011 vrijwillig zijn doctorstitel ingeleverd bij de Universiteit van Amsterdam (UvA). . De onderzoekscommissie-Levelt constateerde kort geleden, dat de psycholoog op grote schaal en in ernstige mate fraude had gepleegd door onderzoeksgegevens zelf te verzinnen. Dit terwijl de man internationaal hoog stond aangeschreven in wetenschappelijke kringen.
Toen de fraude uitkwam, was Stapel verbonden aan de Universiteit van Tilburg. Hij promoveerde in 1997 aan de Universiteit van Amsterdam. Bron: Spits

Datum: 11-11-11

In Nederland kan je heerlijk eten.   Nederlanders zijn hele zachte en beleefde mensen.

Fronst u uw wenkbrauwen bij het lezen van deze zinnen? Heeft u misschien een andere overtuiging hierover?

Overtuigingen zijn gefossileerde ervaringen.  Je maakt iets een paar keer mee, leest erover of hoort een bevestiging van iemand anders en je brein slaat dit op als: “Dit is waar.”  Zo is het.

Onze overtuigingen bepalen hoe we naar de wereld kijken, en ook hoe we ons gedragen en ons voelen.  Overtuigingen zijn heel krachtig. Overtuigingen geven gemoedsrust. 

Ik hoorde gisteren op mijn favoriete autozender Radio 1 een interview met Jan Terlouw.  Je weet wel, de schrijver van De Koning van Katoren. (jeugdsentiment)

Hij heeft een nieuw boek uit (politiek-, geen kinderboek) dat heet:

“Hoed u voor de mensen die iets zeker weten.”

Mensen die iets zeker weten zijn immers zo overtuigd dat de grens tussen “ver”oordeling van mensen die iets anders beweren dan hun vaste overtuigingen dun wordt.

Tegelijkertijd is het fijn om iets zeker te weten, want dan hoef je niet te twijfelen.  Het is zo, en niet anders.  Héhé…

Het is evenwel goed om te weten dat jouw overtuigingen relatief zijn.  Je weet dat er andere ervaringen kunnen zijn die een andere overtuiging tot gevolg kunnen hebben.  Ook dat is fijn,  dat relativeert.  Niemand heeft de waarheid in pacht.

Vandaag is de laatste dag van mijn jaaropleiding tot provocatieve coach die ik bij het IEP (Instituut voor eclectische psychologie) bij Jaap Hollander en Jeffrey Wijnberg volg.  Een grote groep “Hollanders” met 1 Belgske ertussen (ikke).  Een groep van lieve en beleefde mensen. (En je kan je voorstellen dat men bij het provocatieve coachen serieus uit de bocht zou kunnen gaan).  Dus: voor mij zijn Nederlanders lieve en beleefde mensen. Dat is echt mijn ervaring, verspreid over een heel jaar.  Ik ga ze missen, het was een leuke groep en het was fijn om er deel van te zijn.

Tot en met woensdag ben ik in Nederland, want morgen en overmorgen coach ik voor een vereniging die ouders begeleiden van kinderen met psychiatrische aandoeningen (psychoses en/of schizofrenie) en maandag, dinsdag en woensdag ga ik weer aan de slag met een groep van Danone R&D.    Ik kijk steeds uit naar de lekkere lunches, en heb net genoten van een heerlijk ontbijtje.

Om maar te zeggen… voor mij de overtuigingen waarmee ik dit artikel opende waar.